Hvernig líður þér þegar þú heyrir orðin: “Við ættum að vera betri ráðsmenn tíma okkar”? Sek(ur)? Þreytt(ur) á klysjunni? Ef þú líkist mér hugsar þú um hlutina sem þú ættir að hætta að eyða tíma í (minnka sjónvarpsgláp) og svo það mikilvæga sem þú ættir að gera meira af (bænastund að morgni).
Það er freistandi að álykta sem svo að það að vera góðir ráðsmenn tíma okkar sé eingöngu háð hæfni í tímastjórnun. Við erum umkringd bókum, greinum og ráðleggingum sérfræðinga sem segjast vita hvernig fara eigi að þessu. Yfirborðsleg athugun á Biblíunni gæti einnig fengið mann til að halda að góð tímastjórnun sé Biblíuleg dyggð. Sagði ekki Páll postuli “Notið hverja stund...” Ef 5:16? Hvað var Páll að tala um ef það var ekki betri tímastjórnun?
Það er reyndar svo að ritningin segir lítið um það efni að vera góðir ráðsmenn tíma okkar. Þau fáu vers sem fjalla beint um þetta gera það yfirleitt í samhengi ástundunar og launa hennar: “Af öllu striti fæst ágóði, en munnfleiprið eitt leiðir aðeins til skorts.” Orðskv 14:23.
Ritningin leggur hins vegar áherslu á að við séum góðir ráðsmenn hjartna okkar. Þrástef Orðskviðanna er þetta: “Varðveit hjarta þitt framar öllu öðru, því að þar eru uppsprettur lífsins.” Orðskv 4:23. Ef við viljum vera góðir ráðsmenn tíma okkar ættum við að byrja á hjartanu.
Ráðsmennska hjartans fer fram á að við stöldrum við og spyrjum okkur nokkurra rannsakandi spurninga:
-
Af hverju er ég að gera þetta sem ég er að gera?
-
Hvað vil ég fá út úr þessari skuldbindingu?
-
Hvað vill Guð?
-
Vel ég þetta til að fullnægja þörfum annarra – jafnvel þó það séu góðar þarfir – eða hef ég hlustað á Guð?
Vestræn menning hampar skilvirkni, en skilvirkni getur verið svikull húsbóndi. Að vinna með skilvirkari hætti leiðir í fyrstu til meiri afkasta. Til lengri tíma litið og eftir stöðugar annir verður hjarta okkar eins og trosnað klæði. Lífið verður lítið annað en það að “endurraða þilfarsstólunum á Titanic”. Spurningarnar hér fyrir ofan hjálpa okkur að athuga hvatir okkar. Við byrjum að samsama hjarta okkar við hjarta Guðs í stað þess eins að stjórna tíma okkar.
Annars skonar aðferð
Það er hrífandi hvernig Jesús varðveitti hjarta sitt þegar bræður hans komu til þess að gefa honum kennslustund í markaðssetningu. Tilhneiging Jesú til þess að heimsækja lítt mikilvæg sveitaþorp eins og Nasaret, Nain og Kana hefur líklega pirrað bræður hans. Þess vegna stungu þeir upp á því að Jesús gerði kraftaverk sín á Laufskálahátíðinni í Jerúsalem: “Því enginn starfar í leynum, ef hann vill verða alkunnur.” Jóh 7:4.
En hjarta Jesú var samstillt hjarta Föðurins á himnum og hann svaraði:
-
Minn tími er ekki enn kominn, en yður hentar allur tími. .... Ég fer ekki til þessarar hátíðar, því minn tími er ekki enn kominn..
Jesús var ekki drifinn áfram af löngun til að þóknast fjölskyldu sinni; Hann þurfti ekki samþykki lýðsins eða bræðra sinna. Vegna þess að Jesús varðveitti hjarta sitt var það sem hann eyddi tíma sínum í mótað af áætlun Guðs föður fyrir hans líf.
Lítil skref
Það hefur tekið mig tíma að læra að taka ákvarðanir út frá varðveittu hjarta. Mikilvægustu lexíurnar í því ferli hafa stundum komið á ólíklegustu stundum.
Dag einn bað Kim dóttir okkar, þá 10 ára, mig um að hjálpa sér við að bera mikinn stafla af bókum Richard Scarry niður í kjallara. Kim fór niður stigann á undan mér, hún hélt á vaxlitakassanum sínum og fór rólega niður, þrep fyrir þrep. (Kim er fötluð; að ganga og halda á kassanum samtímis var of erfitt fyrir hana á þessum tíma.) Þegar hún var kominn um 2/3 hluta leiðarinnar niður missti hún alla vaxlitina niður stigann.
Það freistaði mín að vera nú skilvirkur eins og venjulega og hjálpa henni að tína upp litina. Þess í stað spurði ég: “Kim, viltu að ég hjálpi þér?” Hún hristi höfuðið. Ég var ekki viss um hvað ég ætti að gera svo ég beið á meðan hún hægt og rólega tíndi upp vaxlitina. Þetta voru aðeins nokkrar mínútúr en voru að mér fannst afskaplega lengi að líða.
Dálítið sérkennilegt gerðist þar sem ég beið þarna: Ég varð áttavilltur. Líklega er það vegna þess að ég er orðinn vanur því að nota vinnusemi til að gefa sjálfum mér gildi. Rödd skilvirkninnar segir mér að ég sé OK með því að hvísla til mín “Þú ert verðugur.” Þegar sú fullvissa hverfur stend ég tómur eftir. Sá tómleiki getur verið dyrnar til þess að uppgötva kærleika Guðs til mín. Þar sem ég beið þarna í þrepunum hætti hjarta mitt að slá fyrir skilvirkni, ég varð næmari fyrir Guði.
Þegar ég læri um líf Jesú sé ég að kærleikurinn er ekki skilvirkur. Þegar hjarta mitt er knúið af kærleika Guðs finnst mér ekki svo mjög knýjandi að byrja á næsta verkefni. Ég get jafnvel slakað á í stiganum, haldandi á bókastafla.
Að vera góður ráðsmaður tíma míns er að ég stilli mig inn á hjarta Guðs og sjá tækifærin til að elska aðra allt í kringum mig. Páll postuli hvatti Efesusbúa og sagði: “Hafið því nákvæma gát á, hvernig þér breytið, ekki sem fávísir, heldur sem vísir. Notið hverja stund, því að dagarnir eru vondir.” Ef 5:15-16. Aðeins þegar við skoðum skref okkar í ljósi visku ritningarinnar og í nærveru Heilags Anda getum við fullnýtt tíma okkar. Annars munum við drekka í okkur visku heimsins og ganga í konungsríkið Annir.
Þýtt og staðfært úr Discipleship Journal
tölublaði 141,
Ágúst Valgarð Ólafsson okt. 2004
Höfundur: Paul Miller
Paul Miller er framkvæmdastjóri fyrir seeJesus.net
Þessi grein var aðlöguð úr bókinni “Love Walked Among Us”

