Smá hugleiðing um hvað þarf til að komast til himna...
Maður deyr og fer til himna. Að sjálfsögðu tekur Lykla Pétur á móti honum við gullna hliðið, heilsar honum og segir: "Svona gengur þetta fyrir sig. Þú þarft 100 stig til að komast inní himnaríki. Þú segir mér frá öllu því góða sem þú hefur gert, og ég gef þér punkta fyrir hvert góðverk, eftir því hversu gott það er. Þegar þú hefur náð 100 stigum, kemstu inn."

"Ljómandi," segir maðurinn, "Ég var giftur sömu konunni í 50 ár og hef aldrei haldið framhjá." "Yndislegt að heyra," segir Pétur, "þetta gefur þér þrjú stig!"

"Þrjú stig?" segir maðurinn. "Jæja, ég fór samviskusamlega í kirkju alla mína ævi og studdi vel við starfið með vinnu og tíund." "Frábært!" segir Pétur. "Þetta er örugglega eins stigs virði."

"Eitt stig!?!!!" "Ég opnaði og rak athvarf fyrir heimilislausa." "Frábært, það dugar fyrir tveim stigum í viðbót," svarar Pétur.

"Tvö stig!?!!!" Hljóðar maðurinn uppyfir sig. "Á þessum hraða kemst ég aldrei inní himnaríki nema fyrir Guðs náð."

"Bingó, 100 stig! Gakktu inn!"


Það er svo oft sem við reynum að hylja mistök okkar með plástri. Guð gerði það með nagla.