Hvað til dæmis þegar okkur finnst yfirvöldin beita okkur harðræði og brjóta á okkur lög? Og hvað með yfirvöld sem krefja okkur um hlýðni en fara sjálf ekki eftir lögunum? Eigum við að hlýða spilltum ráðamönnum sem skara eld að eigin köku og leggja auknar byrðar á almenning? Og hvað þegar yfirvöld setja lög sem eru í andstöðu við Guðs lög? Og þegar okkur ofbýður ranglæti yfirvalda, eigum við þá að grípa til mótmæla og árása á eignir ríkisins?

Í Sovétríkjunum sálugu voru kristnir menn ofsóttir og mannréttindi þeirra fótum troðin. Þeim var nær undantekningarlaust bannað að eiga kirkjur, koma saman opinberlega, prenta Biblíur, uppfræða börnin um trúna, vitna um trúna við aðra o.s.f. Auðvitað hlýddu margir þeirra ekki þessum ólögum enda í andstöðu við Guðs orð. Á þeim árum smygluðu margir Biblíum inn í Sovétríkin og líka inn í Kína þrátt fyrir bann yfirvalda. Þeir sem það gerðu töldu bannið stangast á við Guðs vilja og kristniboðsskipun Jesú Krists. Í árdaga kristni á Íslandi skyldu Guðs lög ráða þegar þau greindi á við mannalög.

13. kafli Rómverjabréfsins fjallar Páll postuli um þessi mál. Þar hvetur hann kristna menn í Róm til að hlýða þeim yfirvöldum sem þeir voru undirgefnir vegna þess að “ekki er neitt yfirvald nema frá Guði”. Keisarar þess tíma voru engir “fermingardrengir”. Þeir voru siðspilltir harðstjórar sem ofsóttu kristna menn. Samt segir Páll þetta. Auðvitað hlýddu kristnir menn ekki kröfunni að færa keiraranum tilbeiðslufórn. Slík óhlýðni var stórt brot í augum yfirvalda og kostaði þúsundir kristins fólks lífið. Það er ekki sama hvert brotið er. Mörg yfirvöld eru ósanngjörn, líka þau íslensku. Ekki man ég eftir tilfellum þar sem þau hafa krafið fólk um að gera hluti sem brjóta beinlínis gegn Guðs orði. En þau heimila fólki hins vegar ýmislegt sem er andstætt trúnni og góðu siðferði eins og t.d. fóstureyðingar, hjúskap samkynhneigðra, og sjálf stunda þau umfangsmikla dreifingu og sölu áfengis. Að mínu áliti er framsal veiðiheimilda (kvótalögin) gróf mismunun og félagslegt ranglæti. En meðan ófullkomnir menn ráða ríkjum verður ekki fullt réttlæti í þjóðfélaginu. Við það verðum við kristið fólk að búa.

Það er fróðlegt að lesa 13. kaflann í Rómverjabréfinu og þar eru meiginlínurnar lagðar. Jesús sagði “gjaldið keisaranum það sem keisarans er og Guði það sem Guðs er” og hann sagði líka: “Mitt ríki er ekki af þessum heimi”. En samt erum við í heiminum. Við megum bara ekki “verða af heiminum”, þ.e. verða samdauna heimslegum og guðlausum viðhorfum. Jesús þurfti að þola margvíslegt rangæti af hendi þeirra sem réðu, en hann beitti ekki valdi á móti. Hann “gekk auka mílu” þegar um það var að ræða og að lokum var hann tekinn af lífi þótt saklaus væri og í því ferli voru nær allar réttarfarsrelgur þess þjóðfélags brotnar.

Nú þurfum við kristið fólk að gæta að viðbröðgum okkar við þjóðfélagslegu ranglæti (þjóðargjaldþrotinu og öllu misjöfnu sem því fylgir). Látum ekki æsa okkur upp til skemmdarverka eða uppþota. Ef við viljum gangrýna, gerum það þá á yfirvegaðan og kurteisan hátt, ekki með hrópum og hótunum. Slíkt gerir aðeins illt verra. “Ljúflyndi yðar verði kunnugt öllum mönnum” sagði Páll. Það er góður vitnisburður um innri frið og traust á Guði.