Ég var rétt í þessu að koma frá páskaguðsþjónustu í Íslensku Kristskirkjunni. Mér finnst páskarnir sífellt verða yndislegri og boðskapur þeirra mikilvægari eftir því sem ég geng lengur með Drottni. Upprisan er hinn mikli viðburður sem breytti öllu. Upprisa Jesú var staðfesting alls þess sem hann sagði og gerði. Hefði hann ekki risið upp, hefði sannast að hann hefði sagt ósatt og ekki verið að starfa í krafti Guðs heldur hins vonda. Þá hefðu kraftaverkin verið unnin fyrir áhrif Satans eins og andstæðingar Jesú sökuðu hann um. En nú ER KRISTUR UPPRISINN FRÁ DAUÐUM ! Fullnaðarsigur vannst í upprisunni. Jesús sagði oft fyrir um upprisu sína en lærisveinarnir skildu ekki þau orð hans og tóku ekki mark á þeim, a.m.k. virtust þeir ekki geta skilið að hann væri upprisinn og vissu ekki sitt rjúkandi ráð þegar þeir fundu gröfina tóma. Þó segir Jóhannes guðspjallamaður um “lærisveinninn sem Jesú elskaði” (þ.e. sjálfan sig, Jóhannes) hafi trúað þegar hann sá tóma gröfina og líkklæðið liggjandi þar og sveitadúkinn samanvafðan til hliðar.

Óvinir Jesú efuðust um vantrú sína og óttuðust að Jesú myndi rísa upp, a.m.k. minntust þeir þess að Jesú hafði sagt það og því fengu þeir verði til að gæta grafarinnar. En lærisveinar Jesú sannfærðust þegar þeir mættu honum upprisnum, og breytingin á þeim –frá því að vera óttaslengir og í felum- yfir í að verða djarfir og fullir trúar- og sigurvissu er stórkostleg. Mættum við ekki endurnýjast í þeirri trúarvissu og sjá í upprisu Jesú já og amen við öllum fyrirheitunum í Guðs orði. Fyrst Jesú reis upp frá dauðum, eru öll fyrirheiti Guðs sönn og í fullu gildi. Mörg hafa ræst en mörg eiga eftir að rætast. Trúum og við munum sjá þau verða að veruleika. Kristur er sannarlega upprisinn!