Mér finnst gott enska orðasambandið “to make friends”. Það ber með sér að maður þarf að gera eitthvað til að eignast vini, þeir koma ekki af sjálfu sér. Eftir því sem líður á ævina finn ég hve mikilvægt það er að eiga vini, vera ekki einn. En það á líka við um ungt fólk og ekki síður. Ungt fólk getur verið mjög einmana. Ég var það stundum á unglingsárunum og ákvað að gera eitthvað í málinu, brjóta odd af oflæti mínu og feimni og gefa mig að öðrum, þótt það væri ekki létt.
Það kemur ekki af sjálfu sér að tengjast fólki og eignast vini. Reyndar getur maður tengst mörgum en átt fáa eða enga vini. Það fer mest eftir manni sjálfum. Þegar maður eldist, fækkar félögunum sem maður tengdist fyrr á ævinni. Þess vegna þarf maður sífellt að vera að mynda ný vináttusambönd. Það er ömurlegt að verða gamall einstæðingur. Það gæti orðið þitt hlutskipti nema þú gerir eitthvað í málinu. Ef ég gef mig ekki að fólki meðan tími er til, get ég þá ætlast til að það hafi áhuga á að tengjast mér?
En margir eru feimnir og finnst þeir ekki geta talað við fólk að fyrrabragði. En það er oftast eina leiðin –að vera fyrri til að tala við fólk! Ef ég geri það ekki eru miklar líkur á að ég tengist ekki öðrum. Ástæðan er sú að svo margir eru feimnir og óframfærnir! Sumir virðast vilja að aðrir hafi alltaf frumkvæði og tali við þá að fyrrabragði, en þetta er einfaldlega eigingirni, jafnvel leti. Við verðum sjálf stundum að taka af skarið og byrja samræður ef eitthvað á að verða úr þeim. Og samræður eru yfirleitt fyrsta skrefið til þess að mynda vináttutengsl.
Einfaldast leiðin til að eiga samræður við fólk er að spyrja hvað það sé að gera þessa dagana (ekki segja því frá sjálfum sér!). Síðan að spyrja frekar út í hlutina, hvernig það fari að því að gera það sem það er að gera, hvar það sé að vinna, hvernig verkið gangi, hvað taki svo við o.s.f., o.s.f. Flestir hafa áhuga á að segja frá sjálfum sér og það reynist þeim ekki erfitt. Þannig geta fyrstu tengslin komist á og þá er léttara að ræða saman næst þegar við hittumst, og halda þá áfram að spyrja!
Annað er mikilvægt og það er að bjóða fólki heim. “O, það er svo hallærislegt heima hjá mér og allt í drasli” segja sumir ……en þá er ráð að taka til! Snyrtileg íbúð, þótt hún sé lítil, er góður staður og gott að bjóða þangað væntanlegum vinum, þeim sem þú ert að vinna að því að “gera að” vinum þínum –mundu, “make friends” á ensku ! Ég þarf ekki að búa í höll og hafa allt svaka flott í kringum mig til að geta boðið fólki heim. Sumir bjóða nánast aldrei neinum heim til sín, ætlast þess í stað til þess að hinir bjóði þeim heim, það gengur ekki til lengdar. Vinátta er í báðar áttir. Sá sem bara vill þiggja, en lítið sem ekkert gefa af sér eða gera til að gleðja hinn aðilann, áttar sig ekki á því hvernig maður eignast vini og viðheldur vináttunni. Hugleiðum þetta.
