Þegar við eigum erfitt, erum sjúk, eða höfum lent í miklum vanda, spyrjum við okkur sjálf gjarnan þessara spurninga: Hvers vegna kom þetta fyrir mig? Af hverju leyfði Guð að þetta kæmi fyrir mig? Sumir ásaka jafnvel Guð ógæfu sína og spyrja: Hvers vegna lét Guð þetta koma fyrir mig?
Áður en við leitum svara við þessum spurningum, skulum við athuga eitt grundvallaratriði: Guð og faðir Jesú Krists, er góður Guð. Hann skapaði okkur og hann elskar sköpunarverk sitt. Hann skapaði okkur ekki til þess að láta okkur líða illa eða verða óhamingjusöm. Þessu megum við aldrei gleyma hversu erfitt sem lífið verður okkur. Jesús birti (opinberaði) okkur mönnunum hinn eina sanna Guð. Hann sýndi okkur hvernig hjarta Guðs er, fullt af kærleika, náð og umhyggju. Nýja testamentið segir þetta um Jesú: Hann gekk um kring og gerði gott og græddi alla sem voru undirokaðir af djöflinum. Hann sagði einnig sjálfur um köllunarverk sitt í þessum heimi að hann væri smurður Heilögum anda og sendur af Guði til þess að flytja von, lausn, láta þjáða lausa og kunngjöra náð Drottins Guðs. Allan starfstíma sinn var hann trúr þessari köllun. Jesús sagði að Guð hafi sent sig í heiminn af því að hann elskaði heiminn, og Páll postuli segir að Guð vilji að allir menn verði hólpnir. Þetta lýsir viðhorfi Guðs til sköpunar sinnar og þá fyrst og fremst okkar mannanna. Þú getur því verið viss um að það er ekki vilji Guðs að neinn þjáist, ef þjáningin ber ekki með sér eitthvað gott sem af henni getur hlotist. Jesús varð að þjást, en þjáning hans var okkar björgun. Staðreynd er, hins vegar, að margir þjást, og að því er virðist án æðri tilgangs. Það er því eðlilegt að fólk spyrji, hvers vegna? Snúum okkur nú að þeirri spurningu.
Ástæður mannlegs vanda eru eflaust eins margar og mennirnir sjálfir og einföld svör eiga sjaldan við. Biblían rekur frumorsök allra mannlegra vandamála til syndafallsins og uppreisnar Satans gegn Guði. Satan var í upphafi einn af englum Guðs á himnum, stundum kallaður ljósengillinn, en hann hrokaðist upp gegn Guði og vildi taka sæti hans. Þess vegna var honum vísað frá himnum. Hvers vegna það gat gerst að einn af englum Guðs reis upp gegn Honum, vitum við ekki, og svör við þeirri gátu fáum við sennilega ekki hérna megin grafar. Það er ein af ráðgátum tilverunnar. En hitt er víst að tilvera hins illa, djöfulsins, er staðreynd sem engum dylst. Hann hefur það markmið að eyðileggja sem mest sköpun Guðs og með öllum tiltækum ráðum. Eitt af því sem hann gerir í þeim tilgangi er að freista mannanna til að óhlýðnast Guði. Og vegna þess að maðurinn hefur frjálsan vilja og er ekki vélmenni, getur hann valið að láta undan freistingum hins illa. Í því liggur stærsta áhætta mannanna. Í því sambandi mætti snúa við málshættinum, að hver sé sinnar gæfu smiður, og segja að við smíðum einnig okkar eigin ógæfu, ef við óhlýðnumst Guði og hans góðu áformum með okkur.
Við skiljum vel að óhamingja sem hlýst af röngu vali, kæruleysi eða eigingirni er okkur sjálfum að kenna. Þar uppskerum við eins og við sáum. Sá sem ekur drukkinn á ofsahraða, fer útaf og slasar sjálfan sig og aðra, ber vitaskuld sjálfur ábyrgð á afleiðingunum. Eins ef ég er hirðulaus um að neyta réttrar fæðu og borða óhollan mat, neyti fíkniefna o.s.f. , þá er líklegt að líkami minn hafi illt af. Þetta skiljum við. Og kannski eiga margir sjúkdómar rætur að rekja til okkar eigin lífsstíls. Við búum í haginn fyrir sjúkdóm sem við svo síðar fáum vegna óholls lífernis. Þar er við engan að sakast nema okkur sjálf, allra síst Guð.
Og hvað varðar slysin, þá verður saklaust fólk oft fyrir barðinu á óaðgætni og trassaskap annarra. Faðir minn varð eitt sinn fyrir bíl á merktri gangbraut og slasaðist v.þ.a. bíll kom á of miklum hraða fyrir horn og ók á hann. Faðir minn kom engum vörnum við og sá ekki bílinn. Þar beið hann tjón vegna óaðgætni annars manns. Við berum ábyrgð. Við erum sjálfráð um gjörðir okkar -við erum ekki vélmenni. Við megum ekki sýna ábyrgðarleysi og gera rangt, skaða sjálf okkur að aðra, og ætlast svo til þess að Guð "reddi" okkur úr vandanum. Nei, Guð gaf okkur skynsemi og lagði okkur lífsreglurnar og síðan er það okkar ábyrgð að gera rétt. Synd í einni eða annarri mynd er höfuðástæða flestra mannlegra vandamála. Iðrun og fyrirgefning Guðs er því fyrsta skrefið til lausnar. Ef ég er sjúkur, eða slasaður, skuldugur eða ráðvilltur, ætti ég að vera hreinskilinn við sjálfan mig og spyrja sjálfan mig fyrst, fór ég einhvers staðar út úr áætlun Guðs með líf mitt? Óhlýðnaðist ég góðum vilja Guðs? Slíkar hreinskilnar spurningar eru okkur nauðsynlegar, því að við skyldum ávallt leita fyrst orsaka erfiðleika okkar í eigin gjörðum. Og ef við höfum gert rangt er okkur nauðsynlegt að koma fram fyrir Guð í bæn og biðja hann fyrirgefningar og leita ásjár hans.
Stundum verða slys sem enginn mannlegur máttur ræður við -snjóflóð, hamfarir, sjúkdómsfaraldrar- og fólk verður fyrir tjóni. Þá er fátt um skýringar og þeir sem bíða tjón, spyrja, hvers vegna ég? Er Guð að refsa mér? Af hverju lætur Guð mig lenda í þessu? Gat hann ekki afstýrt hörmungunum? Skynsemin sem Guð gaf okkur getur í sumum tilfellum hjálpað okkur til að komast hjá náttúruhamförum, t.d. með því að byggja okkur ekki hús undir brattri fjallshlíð þar sem hætt er á snjóflóðum, skriðuföllum eða öflugum stormsveipum. Og þar sem jarðskjálftar eru tíðir þarf fólk að byggja traust hús. En stundum gerum við allar hugsanlegar ráðstafanir, og verðum þó fyrir tjóni af náttúruhamförum eða sjúkdómum. Og þótt við spyrjum Guð fáum við oft ekki svör hvers vegna. Þetta er ein af gátum lífsins.Við getum ekki heimtað svör eða skýringar frá Guði. Stundum virðist hann vera þögull, andspænis mannlegri þjáningu, en eitt er víst, hann hefur ekki yndi af láta okkur líða illa. Það segir orð hans hreint og klárt, eins og við rifjuðum upp í byrjun.
En hvað með þann sem er sjúkur, á í miklum erfiðleikum eða hefur orðið fyrir tilfinnanlegu tjóni, t.d. því að missa ástvin? Hvað er þá til ráða?
Leitum fyrst í Guðs orð, því þar er besta leiðsögnin. Í 50. Davíðssálmi, 15. versi stendur: "Ákalla mig á degi neyðarinnar og ég mun frelsa þig og þú skalt vegsama mig." Þarna talar Guð. Þetta er grundvallaratriði. Þegar neyðin kemur hvetur Guð okkur til að ákalla sig því að hann vill hjálpa, hann elskar okkur. Munu það. Áköllum því Guð í vanda okkar og neyð. Jesús sagði: "Biðjið og yður mun gefast, leitið og þér munuð finna, knýið á og fyrir yður mun upplokið verða, því að sérhver sá öðlast sem biður, sá finnur sem leitar og fyrir þeim, sem á knýr, mun upplokið verða." (Mt.7:7-8). Það að ákalla Guð og biðja til hans er að opna huga sinn og hjarta fyrir honum. Ef við gerum það getur Guð náð til okkar með blessun sína. Að biðja er að opna fyrir Guði, hleypa honum að okkur. Þá getur margt gott gerst!
Eftir að hafa beðið og ákallað Guð um hjálp, ættum við að biðja Guð um miskunn og náð yfir líf okkar. Öll erum við syndarar og syndin er veggur milli okkar og hans. (Lestu í þessu sambandi Jesaja 59:2!). Að iðrast synda sinna er forsenda þess að sá veggur verði rifinn niður.
Farðu í huganum yfir líf þitt og rifjaðu upp þau atvik þegar þú gerðir rangt, -gerðir eða sagðir eitthvað slæmt sem bitnaði á sjálfum þér og öðrum. Ekki kenna öðrum um þínar yfirsjónir, mundu að við berum sjálf ábyrgð á okkar syndum, aðrir á sínum. Það að iðrast og biðja Guð fyrirgefningar er fyrsta stig lækningar og lausnar á mannlegum vanda. Manstu að Jesús byrjaði stundum á því að fyrirgefa sjúklingum syndir þeirra þegar þeir leituðu til hans eftir lækningu. Syndin er alvarlegasti sjúkdómur okkar. Hann sýkir og deyðir sálina og fjarlægir okkur Guði. Guð vill fyrirgefa öllum sem iðrast af hjarta, enda dó Jesús fyrir syndir okkar á krossinum á Golgata. Hann tók á sig refsingu syndarinnar sem við annars verðum að þola. Hann þjáðist í okkar stað. Hann greiddi lausnargjaldið fyrir okkur með lífi sínu, saklaus fyrir seka. Á þeirri forsendu getur Guð nú fyrirgefið okkur, þér og mér. Og Guð vill fyrirgefa okkur, en til þess að það geti orðið þurfum við að iðrast og trúa Kristi og taka við fyrirgefningu hans.
Mikilvægasta lækningin sem Guð vill gefa okkur er að lækna anda okkar og gefa okkur lifandi samfélag við sig. Taktu við þeirri lækningu. Hún felst í iðrun og trú á Jesú Krist. Þá eignastu lifandi trú og eilíft líf. Í niðurlagi 20. kafla Jóhannesarguðspjalls stendur: "Þetta (sagan um Jesú) er ritað til þess að þér trúið að Jesús sé Kristur, sonur Guðs, og að þér í trúnni eigið líf í hans nafni." Stundum þarf sjúkdóm eða mikinn vanda til þess að við snúum okkur til Guðs. Það er gott í sjálfu sér, en þó sorglegt að það þurfi áföll eða sjúkdóma til þess að við leitum Guðs. En svona er það samt oft. En það er þó betra að leita Guðs, þó það sé ekki fyrr en í vanda eða óefni er komið, heldur en að leita hans alls ekki! Að leita Guðs getur orðið björgun þín! Leitaðu því Guðs strax, eða áður en það verður of seint. Því það er of seint að iðrast eftir dauðann. Og mundu: Guð vill að þú biðjir og leitir hans vegna þess að hann elskar þig.
En kannski segir þú: Ég kann ekki að biðja, viltu biðja fyrir mér. Já, við skulum biðja fyrir þér og kannski hefur þú þegar óskað eftir að við bæðum fyrir þér. Ef ekki, hafðu þá samband við okkur og við skulum biðja fyrir þér. Sumir eru svo máttfarnir og niðurdregnir að þeir megna varla að biðja. Og stundum finnst fólki það svo lítið trúað að Guð muni ekki heyra bænir þess. Það álítur að hann heyri frekar bænir þeirra sem eru trúaðir. Já, þetta er satt, en þó ekki alveg satt, því að Guð heyrir bænir allra sem ákalla hann í neyð sinni, því hefur hann lofað. En ef við höfum iðrast synda okkar og höfum tekið á móti Jesú í líf okkar, þá erum við börn Guðs, með sérstökum hætti. Um þetta segir í Jóh. guðspjalli: "Öllum þeim sem tóku við honum gaf hann rétt til að verða Guðs börn, þeim sem trúa á nafn hans." Kappkostaðu því að taka á móti Jesú í líf þitt og eignast lifandi trú. Aftast í þessu riti er bæn sem þú getur beðið í þessu sambandi.
Nú vil ég benda þér að mikilvægt atriði varðandi bænheyrslu og það er trú. Trú er forsenda bænheyrslu, það kennir Guðs orð. Trú er traust. Trú í biblíulegum skilningi er að treysta orði og fyrirheitum Guðs. Þegar sjúkt fólk kom til Jesú og bað hann ásjár, spurði hann það yfirleitt, hvort það tryði því að hann gæti læknað það. Trúin er að vera móttækilegur fyrir hjálp Guðs á sama hátt og bænin er það að opna fyrir áhrifum Guðs inn í líf okkar. Bænin opnar fyrir Guði en trúin teygir sig eftir því sem Guð vill gefa okkur og tekur á móti því. Trúin er þannig okkar afstaða og "verk" (reyndar gætum við ekki trúað ef Guð gæfi okkur ekki náð til þess!) En nú skaltu trúa því -treysta því- að Guð vilji mæta þér í neyð þinni, leysa vanda þinn eða lækna sjúkdóm þinn. Til eru þúsundir vitnisburða fólks á okkar tímum sem hefur læknast fyrir bæn og trú á hjálp Drottins Jesú. Okkar er að biðja og TRÚA. Biddu því í trú, en ekki í vantrú. Vertu ekki efagjarn. Þú skalt efast um efann en treysta á trúna! -trúna sem Guð gefur þér. Ákallaðu Guð í neyð þinni og treystu því að hann muni svara bæn þinni. Og haltu áfram að treysta Guði þótt svarið láti á sér standa. Það er í hendi Guðs hvenær hann svarar bæn þinni og líka hvernig. Það getur verið að hann þurfi að breyta þér og vinna í þér áður en þú verður móttækilegur fyrir bænheyrslunni. Kannski er t.d. einhver synd sem þú þarft að gera upp og fá fyrirgefna áður en Guð getur læknað þig. Hugleiddu það. En svo getur verið að þú hafir góða samvisku og sért sáttur við Guð og menn, en samt lætur bænheyrslan bíða eftir sér. Þá þarf maður að sýna úthald í bæninni og halda í fyrirheiti Guðs um bænheyrslu. Lausn Guðs við mannlegum vanda og synd er ekki neitt léttvægt verk. Hún er uppbygging þess sem syndin hefur brotið niður. Afleiðing syndafallsins birtist í margvíslegri röskun hinnar góðu sköpunar Guðs, og sjúkdómar eru hluti af þeirri röskun. Dauði Jesú og úthellt blóð hans var gjaldið sem greiða þurfti fyrir eyðileggingu syndarinnar. Djöfullinn vildi í upphafi eyðileggja sköpun Guðs, þig og mig og enn í dag reynir hann hindra þetta endurreisnarferli og lækningu okkar. Það gerir hann með því að sá efa og vantrú í hjörtu okkar, leiða okkur burt frá orði Drottins og trúnni á Jesú. Vörum okkur á því bragði hans. Treystum heldur kærleika Guðs til okkar og vilja hans til að lækna okkur og blessa.
Á jarðvistardögum sínum læknaði Jesús þúsundir fólks af sjúkdómum. Eftir himnaför hans hélt þessi líknarþjónusta áfram fyrir hendur postula hans og annarra lærisveina hans. Hluti af endurlausnarverki Jesú er að lækna sjúka, það hefur ekkert breyst. Hann kom ekki aðeins til að fyrirgefa okkur syndirnar heldur getur hann líka læknað líkami okkar. Fullkomna lækningu og endurlausn fáum við í upprisunni á efsta degi, en þangað til það verður, hefur kristin kirkja umboð Drottins til að biðja fyrir sjúkum til lækningar og það viljum við gera. Sértu sjúkur eða sjúk, vil ég hvetja þig sjálfa eða sjálfan til að biðja fyrir lækningu eða fá aðra trúaða kristna menn til þess. Ekki leita til miðla, því það er ekki vilji Drottins. Þeir eru ekki boðberar fagnaðarerindis Jesú Krists. Þeir boða spíritisma. Spíritismi -öðru nafni andatrú- er trú á framliðna. Guðs hvetur okkur í sínu orði til að leita sín en ekki til framliðinna (5. Mósebók 18:10-14). Það er hættulegt og getur leitt okkur í villu. Varaðu þig því á miðlum og öðrum sem vilja veita lækningu gegnum einhverja annarlega krafta. Margir miðlar nota nafn Guðs og jafnvel Jesú Krists við sín verk, en þeir eru jafnvel enn varasamari, þeir leiða einlægt fólk jafnvel enn frekar í villu en þeir sem forðast Jesú nafn. Guð er aldrei í mótsögn við orð sitt í Heilagri ritningu. Ef Guð, með orðum Biblíunnar, varar okkur við einhverju, þá notar hann ekki menn sem gera einmitt það sem hann varar okkur við, eða jafnvel bannar. Þarna er mikilvægt að vera á verði. Satan birtist nefnilega stundum í ljósengilsmynd. Hann vill blekkja okkur, og margir láta blekkjast. Biblían kallar hann föður lyginnar og hann vil fá menn til lags við sig og til að þjóna sér, í þeim hópi eru margir miðlar. En snúum okkur nú að öðru, og það er, að milli hugar og líkama getur verið náið samspil sem hefur mikil áhrif á heilsu okkar og vellíðan.
Fólki í heilbrigðisþjónustunni hefur á síðustu áratugum orðið þetta samspil æ ljósara. Til dæmis leiðir stöðugur kvíði auðveldlega til meltingartruflana. Sumir fá magasár eða bólgur í skeifugörn af einum saman kvíða. Þá dugar lítið að reyna að græða magasárið með lyfjum ef ekki er tekist á við kvíðann sem er orsök magasársins. Og mikil streita getur valdið hjartasjúkdómum. Viðvarandi neikvætt hugarástand eins og biturð, kvíði, spenna, reiði, þunglyndi eða reiði spillir heilsunni. Traust á Guði og innri friður frá honum er mikil heilsubót. Fyrirgefning Guðs á syndum okkar og það að við fyrirgefum öðrum og biðjum aðra fyrirgefningar er mikil og góð heilsulind. Að lifa í sátt við Guð og menn, vera frelsaður í trúnni á Jesú, leita leiðsagnar Guðs með ákvarðanir lífsins og lifa heilbrigðu lífi -þetta er besta heilsutrygging sem til er. Veldu hana og þér mun vegna vel.
Að lokum þetta: Sértu sjúkur skaltu ákalla Guð og treysta því að hann heyri bæn þína og vilji hjálpa þér. Ekki gefast upp þótt batinn verði hægur eða útlitið fari versnandi. Fel þig algjörlega Guði á vald. Láttu ekki örvæntingu ná tökum á þér. Ekki halda að Guð hafi hafnað þér, því hann hafnar engum sem til hans leitar í neyð sinni. Lestu þessi huggunarríku orð.
úr 145. sálmi Davíðs:
"Náðugur og miskunnsamur er Drottinn,
þolinmóður og mjög gæskuríkur.
Drottinn styður alla þá er ætla að hníga
og reisir upp alla niðurbeygða.
Drottinn er nálægur öllum þeim sem ákalla
hann, öllum sem ákalla hann í einlægni.
Hann uppfyllir ósk þeirra er óttast hann,
og hróp þeirra heyrir hann og hjálpar þeim."
Lestu þessar línur aftur og aftur, hugleiddu þær og taktu þær til þín. Treystu því að það sem þar stendur eigi við þig, einmitt þig, sem nú líður illa, og þér mun hlotnast hjálp.
Hér er svo bæn sem þú getur beðið viljir þú eignast lifandi trú á Drottin Jesú:
Drottinn Guð, ég opna hjarta mitt fyrir þér í bæn. Í anda mínum opna ég fyrir þér og leita þín í trú.
Ég játa þörf mína fyrir þig. Ég bið þig að hjálpa mér og miskunna.
Ég játa fyrir þér syndir mínar (-hér skaltu gjarnan nefna það sem þú manst og þarft að fá fyrirgefningu á).
Ég bið þig að fyrirgefa mér syndir mínar og vanrækslu.
Ég trúi að Jesús hafi dáið fyrir mig, til fyrirgefningar mínum syndum. Ég tek nú á móti fyrirgefningu þinni og þakka þér náð þína til mín.
Ég fel mig þér á vald og treysti því að þú hafir frelsað mig og að héðan í frá sé ég öruggur í þinni hendi.
Amen.
Þú skalt biðja þessarar bænar nokkrum sinnum og hugleiða bænarorðin. Láttu bænina stíga frá hjarta þínu og verða að veruleika fyrir þér. Þá mun Drottinn koma þér nær og umvefja þig nálægð sinni og kærleika. Treystu því að hann heyri bænina, frelsi þig og taki þig að sér. Friður Drottins sé með þér! Guð blessi þig.
AÐ LOKUM
Viljir þú fá fleiri kristileg rit frá okkur eða óskir fyrirbænar, hafðu þá samband í síma eða sendu okkur bréf, fax eða tölvupóst.
Fjölskylduguðsþjónustur eru á hverjum sunnudegi kl. 11 (nema yfir sumarmánuðina) og fyrirbænar- og lofgjörðarsamkomur á sunnudagskvöldum kl. 20, allt árið. Vertu hjartanlega velkomin/nn.
