Einkenni nútímalífs felst í tvennu: Að fá að lifa í friði fyrir öðrum og njóta fjárhagslegs ávinnings af vinnu sinni. Enginn vill láta aðra segja sér hvernig hann eigi að hafa lífi sínu, enda komi það öðrum ekki við. Áður fyrr voru boðorðin 10 og kenningar Jesú í fjallræðunni talin æðstu viðmið góðs lífernis. Svo er ekki lengur nema hjá miklum minnihluta. Flestir haga sínu lífi eins og þeir sjálfir vilja, hvað sem hver segir, svo framarlega sem þeir komast upp með það. Flestir telja Biblíuna að mestu úrelta, óáreiðanlegar helgisögur og trúartexta sem ekki standast vísindalega gagnrýni. Þetta er ekki bara skoðun alþingismanna og annarra áhrifamanna, heldur einnig almennings, ekki síst unga fólksins. Meira segja margir prestar eru þessarar skoðunar og kennarar í guðfræðideild Háskólans. Biskup þjóðkirkjunnar hefur meira að segja útbúið vígsluritual til að gefa saman samkynhneigð pör en lög frá alþingi um það taka gildi í lok þessa mánaðar. Þar með ætlar kirkjan að blessa það sem Biblían segir alvarlega synd og ganga á undan í afkristnun.

Á næstu árum munum við horfa upp á mikið fráfall frá kristinni trú og kristnu siðferði. Það verður erfiðara en nokkru sinni í margar aldir að standa staðfastur í trúnni. Alls staðar verður neikvætt áreiti og unga fólkið, börnin okkar, munu verða fyrir öflugri andkristinni árás. Því verður talin trú um að enginn Guð sé að josi tilverunni heldur að hún hafi orðið til af sjálfri sér. Kristnum fjölskyldugildum verður hafnað að mestu, frjálslyndi í kynlífi mun aukast enn meir, skilnaðir taldir sjálfsagðir og fóstureyðingar einnig. Lesbísk pör munu fara í tæknifrjóvgun með sæði frá einhverjum útlendum sæðisgjafa, börn munu alast upp í slíkum óeðlilegum fjölskyldum og þola áreiti sem fylgir því að tilheyra minnihlutahópi, og það þótt hjúskapur samkynhneigðra sé leyfður. Og meira að segja fá einstæðar konur að fara í tæknifrjóvgun á sama hátt. Þar með er vilji konunnar látinn ráða en velferð barnsins látin mæta afgangi. Hin upprunalega skikkan skaparans er ekki lengur talin vera hin rétta regla og fyrirmynd. Kristin og biblíuleg fyrirmynd fjölskyldunnar snýst um ævilangt trúnaðarsamband karls og konu sem elska hvort annað í blíðu og stríðu og eiga saman börn, ef þau geta það, börn sem þau ala upp í öryggi og kærleika kristins heimilis. Nú eru þetta gildi sem færri og færri fara eftir. Allt á hverfanda hveli í fjölskyldu og siðferðismálum. Afleiðingarnar verða minnkandi velferð og hamingja fólks á öllum sviðum mannlífsins, vegna þess að þetta eru grundvallar “umferðarreglur” Guðs fyrir alla, alls staðar og á öllum tímum.

Þetta er veruleiki nútímans. Hvað eigum við kristið fólk að gera? Loka okkur af með kristnum vinum og forðast sem mest samneyti við þá sem ekki trúa eins og við? Eigum við að halda hópinn og ekki reyna að hafa áhrif á aðra, þeir vilja hvort sem er ekki trúa okkur eða taka tilliti til skoðana okkar? Þetta eru mikilvægar spurningar. Ég mun reyna að svara þeim í næsta pistli hér á heimasíðu safnaðarins.