Það er alltaf vandasamt að vara við. Maður gerir það ekki nema útlit sé fyrir að eitthvað geti farið úrskeiðis. Menn eru þakklátir fyrir viðvaranir ef slæmt veður er í aðsigi, en ekki alltaf eins ánægðir ef varað er við einhverju sem þeir sjálfir eru að gera. Skoðanir manna eru nefnilega skiptar. En nú er það skylda og ábyrgð presta og andlegra hirða að vara við ef þeir telja hættu á ferðum eða að eitthvað geti farið úrskeiðis. Ég vara ekki við nema ég telji ástæðu til. Fólk verður að skilja að safnaðarhirðir ber ábyrgð á velferð hjarðarinnar og einstaklingunum innan hennar og Drottinn ætlar honum að vara við telji hann þörf á. Oft hefur ábendingum mínum og varðaðarorðum verið vel tekið, en eins hef ég líka fengið skammir fyrir. Maður verður að geta tekið hverju sem er. Aðalatariðið er að maður sé viss í sinni sök og tali af ábyrgð og reynslu og í samræmi við Guðs orð.

Í þeirri umræðu sem nú á sér stað innan frjálsu safnaðanna um tákn og undur og þess háttar, er sumum heitt í hamsi. Varað er við eftirsókn eftir táknum sem ekki eru bibilíuleg og sem ekki mæta ákveðinni þörf. Tákn og kraftaverk Jesú mættu öll mannlegri þörf. Mörg táknanna sem koma fram á sumum samkomum í dag (eðalsteinar, olía, fjaðrir, ljósgeislar, gyllt ryk, englar o.f.) gera það ekki en vekja frekar furðu. Sumir telja þau opinbera dýrð Guðs og trú þeirra vex. Ég ætla ekki að fjalla frekar um þessi tákn í þessum pistli, en koma inn á annað málinu skylt.

Á hinum umtöluðu samkomum Todd Bentleys í Lakeland í Florida (sem ég held að séu nú hættar vegna skilnaðar þeirra hjóna) hafa gerst margir undarlegir hlutir. Engill að nafni Emma átti að tala til Todds og leiðbeina honum. Hann sýndi undarlega hegðun, oft grófa og ofsafengna og mörgum þótti útlit hans ekki vera til sóma. Þarna á samkomunum var margt undarlegt sagt, og gefið í skyn að þar talaði Heilagur andi. Steven Strang, eigandi Charisma Magazine, víðlesnasta karismatiska tímarits í Bandaríkjunum fjallar m.a. um þessa hluti á vefsíðusíðu Charisma (orð hans getið þið lesið á slóðinni: http://www.strangreport.com/2008/08/emperor-has-no-clothes.html). Hann minnir á að ef eitthvað sem okkur finnst undarlegt og óvarlegt gerist í hinu kristna samhengi, þá eigum við að láta í okkur heyra eins og barnið í sögunni “Nýju fötin keisarans” eftir H.C. Andersen. Það sagði við mömmu sína: “Keisarinn er ekki í neinu!” þegar allir dásömuðu nýju “fötin” sem keisarinn “var í”. Steven Strang er vandaður maður, virtur af fólki í öllum kirkjudeildum.
Hann segir í pistli sínum: “Við þurfum að heyra þessa einlægu og barnslegu rödd í kirkjunum í dag. Það er rödd fólks sem neitar að samþykkja að hlutir séu “minna andlegir” ef þeim fylgja ekki líkamlegir kippir eða að fólk hristist til og frá. Það er rödd leiðtoga sem neita að láta álit fjöldans hræða sig þegar þeir benda á holdlega hegðun á samkomum, hegðun sem fólk segir um: “Þetta er skrýtið, það hlítur að vera frá Guði”, leiðtogar sem þora að segja: “Hættið þessari vitleysu!”"


Þeir sem vara við, eru oft talir úrtölumenn og félagsskítur í hópi vakningarfólks. Álit þeirra er talið neikvætt og skilaboðin sem þeir fá frá þeim sem ekki vilja heyra varnaðarorð þeirra eru: “Af hverju eruð þið að reyna að stöðva okkur, þegar við skemmtum okkur svona vel?” En Biblían segir okkur að “prófa andana” og “dæma um sannleiksgildi spádómsorða” .

Og Steven Strang heldur áfram: “Af hverju var þessi gjöf (að greina andana) ekki notuðu á samkomunni þar sem Bentley var veitt blessun og umboð til að predika? Þar voru jú margir þroskaðir leiðtogar til staðar. Af hverju heyrðist ekkert þekkingarorð? Milljónir fólks fylgdust með (í sjónvarpi) því þegar spádómur var borinn þarna fram, um að Jesús myndi birtast í eigin persónu á sviðinu vissan dag, en hvers vegna varaði enginn við þessum spádómsorðum? Gat ástæðan verið ótti við álit fjöldans, virðingin fyrir frægu kristnu leiðtogunum sem voru til staðar eða það að “barnsröddin” sem átti að afhjúpa ruglið heyrðist ekki? Það sem kirkjuna ætti að hungra eftir í dag er ekki “æðislegir spádómar” heldur “réttir spádómar”. “ Svo mörg voru þau orð og það eru orð í tíma töluð.