Stundum segjum við ósatt án þess að blikna.  Til dæmis þegar einhver spyr: “Segir þú ekki allt gott?” og viðkomandi svarar: “Jú, allt mjög gott”, en er samt í vandræðum með þetta eða hitt. Við viljum gjarnan að aðrir sjái þá mynd af okkur að við stöndum okkur vel og allt sé í blússandi gangi. Stundum finnst mér trúað fólk ýkja gang mála í söfnuðum sínum.  Auðvitað vilja allir prestar og leiðtogar að safnaðarstarfið sé í góðu lagi og árangursríkt, en það er þó ekki alltaf svo.  Af þessum sökum freistast sumri prestar og forstöðumenn til að segja út á við að  “Nú sé mikil vakning í söfnuðinum og margir að snúa sér til Guðs”  þó svo að reyndin sé allt önnur.  Þetta kallast einfaldlega lygi á íslensku.  Við verðum að gæta þess að falla ekki fyrir þeirri freistingu að fegra starfið í söfnuðunum að ástæðulausu.

Sumum finnst erfitt að segja sannleikann, þegar þeir eru spurðir hvað þeir segi gott, og segja að allt sé í lagi, þótt ýmislegt gangi  hreint ekki sem skyldi.  Kannski eru menn ekki tilbúnir til að fara að lýsa vandamálum safnaðarins fyrir utanaðkomandi fólki og svara því á þennan hátt, en það er samt ekki rétt.  Miklu eðlilegra væri að svara:  “Það fer eftir því hvað þú átt við  -mig persónulega, vinnuna, starfið í kirkjunni, ástandið í þjóðfélaginu....  “  Við slíkt svar myndi  viðkomandi hugsanlega málið niður falla vegna þess að hann hefur ekki áhuga á láta setja sig inn í einhver vandamál, honum óviðkomandi.

Við ættum að kappkosta að koma heiðarlega fram við aðra þegar við erum spurð einhvers, vera hreinskilin á nærgætinn og kærleiksríkan hátt. Við getum líka svarað -þegar við eru spurð hvað við segjum gott-  frá einhverju sem gengur vel, en látið hitt liggja milli hluta. En forðumst að reyna að senda frá okkur fölsk skilaboð um velgengni þegar “allt er í volli” hjá okkur.  Ef við drögum upp glansmynd af kirkjunni okkar þegar staðreyndin er sú að þar er margt í ólagi –segjum óstatt um ástandið-  þá erum við að grafa undan safnaðarstarfinu. Guð hefur ekki velþóknun á ósannindum og falsi.  Þegar frá líður, og ef við leiðréttum ekki slík ummæli, biðjumst ekki afsökunar á fölskum fréttum heldur  viðhöldum lyginni, þá mun Guð einn daginn segja stopp.  Hann mun “koma í heimsókn” og sýna öllum það sem er undir teppinu.   Þetta höfum við sé gerast í söfnuðum hér á landi og erlendis og það olli miklu tjóni og heykslan.

Sem sagt: Kappkostum að segja alltaf satt, ef við á annað borð erum spurð og ástæða er til að svara. Segjum sannleikann jafnvel þótt það sé erfitt. Guð launar okkur hreinskilnina. Ef sjálfsmynd okkar er í lagi og við samkvæm sjálfum okkur, þá á já okkar að vera já og nei að vera nei, það sagði Jesús.  “Talið sannleika hvert við annað”, sagði postulinn. Það eru orð að sönnu.