Kynferðismisréttið í íslenskum söfnuðum heldur áfram að koma í ljós. Eitt tekur við af öðru. Hugsið ykkur ef þessir hlutir (kynferðisofbledið) hefðu fengið að vera áfram undir teppinu. Þetta er eins og skemmd epli í eplakassa –þau skemma út frá sér.
Þetta er bæði sorglegt og sársaukafullt fyrir alla, þó það sé vitaskuld lang verst fyrir þolendurnar. Vonandi fá þeir langþráð skilaboð frá kirkjunum um að þar hafi orðið mistök og að þær (kirkjurnar) –rétt eins og ofbeldismennirnir sjálfir- biðjist fyrirgefningar –kirkjurnar á andvaraleysi sínu og þöggun og hinir seku á sínum glæpum.
Kirkjurnar þurfa svo sannarlega að taka sig taki framvegis og hafa opin augun; þær verða að gæta að hvort kynferðisofbeldismenn leynist í þeirra röðum eins og úlfar í sauðagæru og bregðast hart við strax og einhverjar vísbendingar koma fram. Það má ekki gerast eins í kaþólsku kirkjunni að kvartað var yfir kynferðismisrétti þegar árið 1962 eða ‘63 en ekkert gert í málinu fyrr en það komst í fjölmiðla nú um daginn.
Á borði mínu liggur bréf frá opinberri stofnun sem spyr hvaða vinnubrögð við ætlum að viðhafa ef kvartað verður út af kynferðisáreitni eða ofbeldi í okkar söfnuði. Við í Ísl. Kristskirkjunni erum ásamt fleiri kristnum söfnuðum að vinna í þessum málum um þessar mundir, en við viljum geta brugðist rétt við ef vandi eins og þessi kemur upp hjá okkur. Vonandi þurfum við aldrei að fást við slík mál, en allur er vaninn góður.
Maður verður var við að margt fólk er tortryggið út í kristna söfnuði um þessar mundir. Margir ásaka þá fyrir yfirhylmingar og óheilindi. Fólk á rétt á því að gagnrýna og fara úr söfnuðunum ef því sýnist svo, og það er í sjálfu sér sterk áminning til safnaðanna að taka sig taki og “hreinsa súrdegið” úr búri sínu. Við verðum að vanda okkur og sýna fyllstu heilindi í öllu sem varðar siðferðismál og meðferð fjármuna. Einnig verðum við að vera á verðiað gagnvart valdasjúkum “psykopötum” (siðblinda), að þeir komist ekki til valda í söfnuðunum. Þetta þrennt er það sem helst verður prestum og leiðtogum safnaða að falli –”sex, money and power” , svo gripið sé til enskunnar.
Við, kristið fólk í öllum söfnuðum, verðum að ávinna trúverðugleika þjóðarinnar á ný, fyrr mun hún ekki hlusta á erindið góða sem okkur er ætlað að flytja: Fagnaðarerindið um frelsarann Jesú Krist.
