Af einhverjum ástæðum er lúpína búin að koma sér rækilega fyrir á ákveðnu svæði á Eyjólfsstöðum. Svæði þetta er að öðru leyti vaxið íslenskum holta- og móagróðri. Þar er líka mikið af bláberja –og krækiberjalyngi. Þetta svæði höfum við ákveðið að nota ekki til nytjaskógræktar, heldur láta upprunalegan gróður halda sér þar að mestu, svo að fólk geti þar farið á berjamó, og notið útivistar og útsýnis yfir staðinn.
Það var fyrir u.þ.b. þrem eða fjórum árum að ég tók eftir nokkrum lúpínum á þessum stað. Ég gerði ekkert í málinu fyrst í stað –lúpínan er jú snotur planta og gerir víða gagn. En lúpínan notaði tímann til að breiða úr sér og festa sig í sessi. Nú er svæðið sem lúpínan er búin að leggja undir sig u.þ.b. 60 fermetrar.
Í hitteðfyrra lagði ég og aðrir til atlögu við lúpínuna. Við reittum þær plöntur sem við sáum og létum þar við sitja. En þær létu ekki slá sig út af laginu og komu aftur upp að vori. Í fyrra fór vinur minn með vélorf á staðinn og sló lúpínubreiðuna og við úðuðum einnig með “Round Up” plöntueyði. Meðan ég var á fjölskylduvikunni nú í júní (2011) leit ég á staðinn. Og þarna voru lúpínurnar, reyndar ekki þróttmiklar eða langt komnar, enda búið að vera kalt í veðri. Ég sá í hendi mér að ekki dygði lengur að reita, nú þyrfti af grípa til róttækari aðgerða –já, einmitt: stinga þær upp með rótum.
Mér tókst að stinga upp helminginn af plöntunum. Ég náði mörgum plöntum upp með rótum en ekki öllum. Kannski náði ég bara hálfri rótinni í sumum tilfellum og þá er hætt við að upp af þeim vaxi nýjar plöntur og baráttan haldi áfram. Þær sem ég stakk ekki upp (vegna tímaskorts), reitti ég - “upptaka” þeirra bíður haustsins eða næsta vors.
Mér fannst ég draga lærdóm af þessari reynslu. Meðan ég var að stinga plönturnar upp, fannst mér eins og sagt við mig: Líkt og þú upprætir lúpínuna, sem ekki á heima hér og mun spilla öðrum gróðri fái hún að vaxa í friði, þannig vil ég að þú upprætir það í lífi þínu sem ekki á þar heima með réttu og getur valdið þér tjóni, því meira tjóni því lengur sem það fær að vera þar óáreitt.
Í lífi okkar allra vaxa “lúpínur” og sumar þeirra hafa djúpar rætur. Þetta eru ósiðir, veikleikar eða syndir. Ef það fær að vaxa óáreitt spillir það lífi okkar og annarra. Eina leiðin er að uppræta þá hluti. Við verðum sjálf að vilja losna við slíkt illgresi. Það er eins og þyrnarnir í sögu Jesú um ferns konar sáðjörð, þyrnar sem hindra það að við berum ávöxt fyrir Guð og lifum blessunarríku lífi.
Ertu búinn að koma augu á þínar “lúpínur” ? Hvað ætlar þú að gera? Leyfa þeim að vaxa? Reita ofan af þeim? -þú veist að þá munu þær koma aftur upp. Eina ráðið er að stinga þær upp með rótum og ná allri rótinni. Ef við fjarlægjum ekki lúpínuna á Eyjólfsstöðum, mun hún með tímanum sá sér út í berjalyngsmóann, kæfa lyngið og þá fáum við engin ber og landið verður erfitt yfirferðar. Það viljum við ekki og því ætlum við að uppræta lúpínuna. Þú vilt heldur ekki að syndin kæfi það góða sem Guð hefur sáð í líf þitt. Hann vill að góða sæðið spíri, vaxi og beri ávöxt. En til að svo megi verða, þarftu eflaust að stinga upp nokkrar “lúpínur” áður en það verður of seint. Á ég að lána þér skóflu?
