Þessi fyrirsögn ekki vísa eða brot úr dægurlagatexta og því ekkert þekkt lag með henni eins og varðandi textann, “Ég fer í fríið…” En öll frí taka enda og eins var með mitt. Tíminn var notaður til hvíldar og tilbreytingar og til að safna kröftum til verkefna haustsins. Það er flestum nauðsynlegt að draga sig í hlé frá daglegum önnum og skoða hlutina úr fjarlægð og hugleiða hvar maður hefur verið staddur. Það reyndi ég að gera.
Eftir að ég kom heim hef ég verið að fara yfir alla þætti safnaðarstarfsins sem ég þarf að sinna á einhvern hátt. Staðreynd er að í önnum hversdagsins skolast ýmislegt til og maður fer að slá slöku við eitt og annað og er ekki eins markviss í vinnubrögðum eins og vera skyldi. Fríið er góður tími til að átta sig á þessu. Þegar maður svo kemur aftur til starfa er gott að byrja á því að skrifa niður öll helstu verkefni sem sinna þar á næstunni, fara yfir stöðuna, sjá hvar maður þarf að leiðrétta stefnuna eða taka sig á o.s.f.
Ég finn að fríið hefur veitt mér góða hvíld og ég kem endurnýjaður og fullur áhuga aftur til starfa. Ég hlakka til, ásamt ykkur, að takast á við þau mörgu góðu verkefni sem okkar bíða á haustmisserinu. Ég byrjaði fyrsta vinnudaginn á því að hugleiða Guðs orð og leita leiðsagnar Guðs og ákvað að halda þeirri reglu alla virka daga. Gott er að vera í nærveru Guðs í upphafi dags og leita leiðsagnar hans og uppörvast í bæninni áður en allt áreit dagsins dynur á manni. Í morgun las ég þessi orð í 27. Davíðssálmi (Drottinn segir): “Leitið auglitis míns!” og Davíð svarar: “Ég vil leita auglitis þíns, Drottinn.” Já, það skulum við gera, rifja upp leiðbeiningar og huggunarorð Drottins þannig að við fáum nýjan styrk og hjálp til að sinna þeim verkefnum sem Drottinn hefur kallað okkur til. Látum Guð orð fá fastan sess í okkar daglegu “rútínu” og gefum Guð þannig tækifæri til að tala til okkar það sem við þurfum að heyra.

