Eitt að því sem við prestar eigum að gera, er að vara fólk við hlutum sem geta orðið því skaðlegir. Í okkar “umburðarlyndisþjóðfélagi” er ekki vinsælt að vara við. En ég sækist ekki eftir vinsældum. Ég vil vara við. Jesús varaði lærisveina sína við neikvæðum áhrifum umhverfisins.

Maður heyrir t.d. ótrúlegustu hluti sem bornir eru á borð fyrir börn í grunnskólunum. 14 ára krakkar fá t.d. smokka í skólanum, sem þau eiga að hafa til taks, svo að þau fái ekki kynskjúkdóma við samfarir. Um daginn las ég að karl og kona eiga að fara í vissan grunnskóla hér á höfuðborgarsvæðinu og fjalla þar um kynlíf í íslenskum bókmenntum. Þetta er algjörlega fráleitt. Af hverju ekki heldur að vara börnin við því að fara að reyna sig í kynlífi svona ung? Þau eru bara börn! Allt er þetta bein og óbein hvatning til kynlífs. Þessi stefna yfirvalda eykur hættu á kynsjúkdómum, ótímabærum þungunum og fóstureyðingum og getur skaðað tilfinningar barnanna okkar. Hinir fullorðnu eru að etja börnunum út í skurð. Börn eiga rétt á að fá að varðveita hreinleika æskunnar. Kynlífið á að bíða hjónabandsins. Þar verður það best og þá getur fólk lifað því með góðri samvisku án þess að særa tilfinningar annarra.

Svo er það myndefnið sem börn og fullorðnir horfa á gegnum DVD, á internetinu, í sjónvarpinu o.þ.h. Mjög margt af þessu sem ratar inn á heimilin –oft óboðið gegnum sjónvarpið- er algjört sorp. Margt af því er sýnt á tíma þegar börnin eru enn á fótum. Þar sjá þau… já, ég þarf ekki að segja ykkur það. Margt af því eitrar viðkvæman barnshugann og veldur varanlegri skemmd.

Klám er spennandi, einkum fyrir unga drengi. Þeir segja hver öðrum hvar það er að finna og þegar tækifæri gefst fara þeir á netið og leita. Eru þið, kæru foreldrar, ykkur meðvituð um þessa hættu. Klám getur varanlega ruglað hugmyndir og tilfinningar ungra drengja –og líka stúlkna- um kynlíf.

Verum á verði gegn þessari vá. Fóstureyðingar voru gefnar frjálsar. Berorð kynfræðsla var sett á námsskrá. Smokkar voru taldir nauðsyn fyrir unglingana okkar og dreift í skólunum. Klámið flæddi óheft yfir landið. Sala á vændi var leyfð. Allt var þetta gert með vilja og fyrir atbeina yfirvalda, beint og óbeint. Við lifum í siðferðilega spilltu þjóðfélagi. Hvernig ætlum við að bregðast við til að forða börnunum okkar og sjálfum okkur frá skaða? Við verðum að bregðast við þessu af festu, en hvernig?

Mér dettur margt í hug og í næsta pistli ætla ég að nefna nokkur atriði. Bless á meðan !