Staðreynd er að langflestir hér á landi trúa því að Guð sé til og þeir viðurkenna, ef spurðir eru, að þeir trúi á Guð. Það er gott, en nægir það?
Flest vonum við að allt fari vel að lokum hvað andlega velferð okkar varðar. Við sýslum við okkar daglegu störf og margvíslegt amstur, ár eftir ár, og vonumst svo eftir velfarnaði í eilífðinni -enda höfum við reynt að vera heiðarlegar manneskjur og forðast stórar syndir. Ég held að ef við viljum vera heiðarleg við okkur sjálf, þá verðum við að viðurkenna að þetta er yfirleitt óskhyggja og við vitum líka að enginn vitiborinn maður vill byggja framtíð sína á óskhyggju. Hér er allt of mikið í húfi. Ég hugsa að þú sér mér sammála um það. Sagt hefur verið að maðurinn uppskeri eins og hann sáir. Ef við leitum ekki Guðs og samfélags við hann meðan ævi okkar varir, er þá líklegt að við höfum áhuga á að leita hans handan grafar og dauða? Og ef ég hef lítinn sem engan tíma fyrir Guð allt mitt líf, er þá sjálfgefið að ég verði í nærveru hans í eilífðinni? Nei, það er ekki trúlegt, ef lífið handan grafar og dauða hefur einhverja samhljóman við veruleikann hér.
Við gerum ráð fyrir því að trúin sé nokkuð sem þarf að rækta og lifa í, eigi hún að bera ávöxt í eilífu lífi, en hvernig? Guð sendi son sinn Jesú Krist í þennan heim til að leiða okkur í sannleikann um lífið, um Guð, um vandmál okkar mannanna, syndina, og lausnina á henni. Sú lausn er fyrirgefning -fyrirgefning Guðs til okkar sem höfðum gleymt Guði og farið okkar eigin leið og lifað lífinu án þess aða rækja samfélag við hann og leita vilja hans. Þetta er alvarlegasta syndin í lífi mannanna: Fráfallið frá Guði og góðum vilja hans, það að við viljum lifa lífinu eftir okkar eign höfði, en ekki samkvæmt vilja hans og orði.
Jesús Kristur kom í heiminn til að opinbera okkur mönnunum sannleikann. Þar voru ekki aðeins orðin tóm. Enginn, nei, enginn, sem talað hefur um Guð og leiðina til hans, hefur talað af slíkum myndugleika og átt kröfu á að verða tekinn alvarlega á sama hátt og Jesús Kristur. Líf hans var einstætt. Enginn trúarbragðahöfundur kemst með tærnar þar sem hann hefur hælana hvað þetta varðar. Hann sannaði orð sín með máttar- og kærleiksverkum sem eiga engan sinn líka. Engin slík máttarverk komu fram í lífi Múhameðs, Búdda eða spámanna annarra trúarbragða og síðast en ekki síst: þeir dóu sem dauðlegir menn, en Jesús reis upp frá dauðum.
Stundum malda menn í móinn gegn kristinn trú og segja að Biblían sé full af villum og missögnum. Því er til að svara að engin bók fornaldar er til í eins miklum fjölda handrita frá upphafi og Biblían og varðveisla þessara handrita og handritabrota er lygasögu líkust, svo nákvæm hefur hún verið um þúsundir ára. Þeir sem halda hinu gagnstæða fram hljóta þá að gera það vegna þess að þeir hafa ekki haft aðstöðu til að rannsaka málið og komast að hinni réttu og vísindalegu niðurstöðu, sem er að Biblían er ekki "full af missögnum og fölsunum", heldur einmitt hið gagnstæða: textinn hefur varðveist með ótrúlegri nákvæmni. Þau textaafbrigði sem finnast í handritunum og (sem sumir kalla "villur") breyta í engu hinum viðurkenndu meginkenningum kristinnar trúar og eiga sér skiljanlegar ástæður, þær eru ýmist útskýringar, mismunandi stafsetning eða, í sumum tilfellum, brottfall stafa eða orða. Ef eitthvað styður Biblíuna, þá er það ekki síst tilurð hennar sjálfrar og varðveisla.
Oft heyrir maður að saga kirkjunnar sé mörkuð ofbeldi, hroka og valdagræðgi. Já, satt er það í mörgum tilfellum. Ástæðan er sú að of margir þeirra sem sögðust vera fylgjendur Jesú Krists viku af vegi sannleikans og létu eftirsókn eftir veraldlegum hlutum ná tökum á sér. Þar má t.d. nefna forystumenn kirkjunnar, páfa og presta. Sumir þeirra sóttust eftir völdum og auði, aðrir urðu saurlifnaði og óreglu að bráð. Þeir fylgdu ekki meistara sínum. En ekki ógildir hrösun þeirra þó orð og verk meistarans, Jesú Krists. Ekki er réttlátt að hafna hvatningarorðum Jesú Krists um kærleika og fórnfýsi í daglegri breytni vegna þess að sumir fylgjenda hans fóru ekki eftir þeim. Það er deginum ljósara.
Mig langar að hvetja þig til að gera alvöru úr trú þinni á Guð. Best er að gera það með því að lesa orð Jesú Krists (þau finnur þú í guðspjöllunum), treysta honum og fara eftir því sem hann hefur sagt. Ef þú skilur ekki allt, farðu þá eftir því sem þú skilur og láttu hitt bíða þar til þú færð skilning á því síðar. Jesús sagði um sjálfan sig:"Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið." og: "Ég er kominn til þess að þeir (mennirnir) hafi líf, líf í fullri gnægð." Hann er leiðin til Guðs. Hann er ljósið sem lýsir okkur til Guðs. Hann er sjálfur Guð -eitt með Föðurnum og Heilögum anda. Og vegna þess að hann er Guð, getur hann fyrirgefið þér sinnuleysi þitt og fráhvarf, já allar þínar syndir. Af kærleika sínum gaf hann líf sitt fyrir þig og mig til að opna okkur leiðina til hins himneska Föður. Taktu þig á! Láttu sinnuleysið lönd og leið og leitaðu Krists, snúðu þér til hans. Best er að gera það með því að biðja til hans -tala við hann- lesa orð hans. Einnig er mikilvægt að koma saman ásamt öðrum trúuðum í kirkju og á kristilegum samkomum, til að uppbyggjast í orði Guðs, lofa Guð og mæta Kristi í gjöfum hans.
Sumir eru hikandi við að taka þessi fyrstu skref til Guðs og verða "trúaðri" en almennt gerist og gengur. Bæði er þar um að ræða vissan ótta við menn, ótta við að verða "öðruvísi" en fjöldinn, og verða "of trúaður". Láttu svona ótta lönd og leið. Hvort er mikilvægara að gera rétt eða óttast dauðlega menn? Svarið liggur í augum uppi. Hitt er, að mörgum finnst þeir óverðugir og þeir eiga erfitt með að byrja að leita Krists og samfélags við hann. Það er eðlilegt. Ef við höfum gleymt fermingarheitinu og fjarlægst Guð smátt og smátt á mörgum árum, finnst okkur yfirleitt erfitt að koma aftur til hans. En láttu þessa tregðu ekki heldur aftra þér. Hér er mikilvægara mál en svo að neitt megi hindra þig. Líf þitt og andleg velferð eru í veði. Innst inni veistu að þetta er það besta sem þú gætir gert. Taktu því ákvörðun um að gera alvöru úr trú þinni og snúðu þér heilshugar til Krists. Hjá honum muntu finna gleði og sálarfrið, sátt við Guð, fyrirgefningu synda þinna og eilíft líf -og öðlast trúarvissu. Taktu áskorun minni og snúðu þér til Krists. Þig mun aldrei iðra þess!
Já, en, segir þú kannski, hvernig á ég að fara að því að eignast þessa lifandi trú, þessa trúarvissu sem þú ert að tala um? Það er í sjálfu sér ekki flókið mál og þar skiptir einlægnin sennilega mestu máli, en þér til aðstoðar myndi ég benda þér á að fara þannig að:
-
Viðurkenndu upphátt fyrir Guði í bæn þörf þína fyrir hann og játaðu svo þær syndir sem þú hefur á samviskunni.
-
Bið Guð að fyrirgefa þér syndir þínar. Fyrirgefning Guðs er möguleg vegna þess að Jesús dó á krossi fyrir syndir þínar og syndir allra manna og tók sekt okkar á sig.
-
Trúðu (treystu) því, að þegar þú hefur játað syndir þínar, þá fyrirgefi Guð þér fráhvarf þitt og allar þínar syndir.
-
Taktu heilshugar á móti Jesú inn í líf þitt og fylgdu honum framvegis.
Eftirfarandi bæn getur þú gert að þinni:
"Himneski faðir. Ég veit að ég er syndugur maður. Fyrirgefðu mér allar mínar syndir, bæði þær sem ég man og þær sem ég hef gleymt. Ég er fús að snúa mér frá syndum mínum með þinni hjálp. Nú bið ég þig, Jesús, að koma inn í líf mitt sem frelsari minn og verða leiðtogi í lífi mínu. Ég þakka þér, himneski Faðir, að þú, á þessari stundu, hefur tekið á móti mér og gert mig að þínu barni. Amen."
Hafir þú beðið þessarar bænar í einlægni og trú, mátt þú treysta því að Guð hefur heyrt hana og tekið þig á orðinu. Héðan í frá skaltu því líta á þig sem Guðs barn sem Jesús Kristur hefur fyrirgefið og tekið að sér. En nú þarftu að vaxa í trúnni! Að læra að þekkja Guð sem kærleiksríkan föður, og Jesú sem besta vin og frelsara, er óviðjafnanleg reynsla, en slíkt tekur tíma. Trúin er nokkuð sem þarf að rækta, eigi hún að vaxa og þroskast. Vanrækt trúarlíf veitir litla gleði. Einsettu þér því strax í dag að:
-
Lesa í Biblíunni, helst daglega og byrjaðu gjarnan á Jóhannesarguðspjalli,
-
tala daglega við Guð í bæn og, rækja af trúfesti uppbyggilegar samverustundir með lifandi trúuðu fólki.
Ef þú leggur stund á þetta þrennt, fer ekki hjá því að þú munt taka framförum í trúnni og staðfestast í ákvörðun þinni.
Ég er vona að lestur þessa litla rits hafi orðið þér til blessunar og að þú hafir tekið þá ákvörðun að snúa þér heilshugar til Drottins í lifandi trú. En kannski vefjast þessir hlutir enn fyrir þér og innra með þér hafa vaknað margar spurningar. Ég vil mjög gjarnan geta orðið þér til aðstoðar við leit þína að Guði og við það gefast honum. Þú mátt mjög gjarnan hafa samband við mig, skrifa mér eða hringja til mín og leita ráða varðandi spurningar þínar um trúna. Eins á ég í fórum mínum ýmis kristileg smárit, biblíulestrarefni og annað sem gæti komið sér vel fyrir þig.
Gangi þér allt í haginn og Guð blessi þig!
