Öll verðum við fyrir áhrifum að umhverfi okkar, góðum eða slæmum. Þetta á ekki síst við um hvernig við umgöngumst hitt kynið. Ungt fólk sem er að vaxa upp í dag er kennt af þeim sem eldri eru að það sé eðlilegt að stofna til náins sambands við gagnstætt kyn og lifa kynlífi með viðkomandi án þess endilega að ælta að giftast honum eða henni.

Fólki er sagt að það sé eðlilegt að “prófa þennan eða hinn”, “þessa eða hina” enda væri heimskulegt að giftast einhverjum sem maður hefði ekki sofið hjá –því að þegar öllu væri á botninn hvolt ættu þau kannski ekki saman, og því væri betra að “prófa” viðkomandi fyrst til að þurfa ekki sitja uppi með “gallað eintak” eftir giftinguna. Þetta viðhorf hefur aukið mjög lausælti og leitt af sér margt slæmt. Margt ungt fólk nú á dögum öðlast ótímarbæra kynlífsreynslu með mörgum og sú reynsla getur haft misjafnlega slæm áhrif á hjónabandið þegar viðkomandi giftir sig síðar. Af því að Guð hefur skapað okkur veit hann algjörlega hvernig við “virkum”. Hans ráð eru alltaf þau bestu. Hann veit að lauslæti og kæruleysi á þessu sviði getur skaðað okkur mjög mikið, og ekki bara okkur heldur líka börn sem hugsanlega verða til við slíkar aðstæður. Nú á dögum er mörgum fóstrum eytt sem verða til í ótímabæru kynlífi. Og mörg börn fæðast sem ekki eru velkomin, þau voru getin í eigingjörnum losta. Mörg börn sem þannig urðu til eiga “engan” pabba. Þau fara á mis við ástúð og vernd annars foreldrisins, þess sem fór (yfirleitt alltaf föðurins). Margar ungar stúlkur sitja eftir særðar og undir miklu álagi meö barn eða börn, sem kannski eiga sitt hvorn föðurinn. Nei, þetta er ekki það sem Guð ætlaði okkur. Þetta er í stuttu máli er vilji Guðs fyrir trúað fólk í þessu efnum:

1. Við eigum að geyma meydóminn / sveindóminn handa þeirri eða þeim sem Guð ætlar okkur að eiga sem eiginkonu eða eiginmann til lífstíðar.
2. Við eigum ekki að byrja að búa saman fyrir hjónaband né heldur að flytja saman í sama húsnæði, slíkt gerir okkur of berskjölduð fyrir freistingum sem við óhjákvæmilega verðum fyrir. Verum skynsöm og setjum upp nauðsynlegar “girðingar” til að fara ekki of geyst og ganga ekki of langt. Með óvígðri sambúð gefum við líka öðrum slæmt fordæmi og hvetjum þá óbeint til þess sama.
3. Gefum okkur góðan tíma við makaval. Flýtum okkur ekki. Trúlofunartími er nauðsynlegur til að kynnast, en hann er ekki sama og hjónaband. Ryðjumst heldur ekki inn á þá eða þann sem við erum ástfangin af, sýnum viðkomandi virðingu og gefum gott fordæmi. Nútíminn segir að allt þurfi að gerast STRAX! En Guð er ekki óðlátur og hann vill heldur ekki að við séum óðlát. Unga fólk: Þið skuluð ekki blygðast ykkar fyrir að lifa hreinu lífi, látið ekki kynlífs-hetjusögur annarra hrella ykkur. Flestir vilja giftast hreinni mey eða hreinum sveini. Vertu sjálf/sjálfur þannig. Varðveittu það besta handa þeim sem þú ætlar að eyða ævinni með. Það er besti kosturinn.

Þeir sem vilja lesa sig sjálfir til um þessi efni í Biblíunni hafa úr mörgum textum að velja. Það er t.d. ágætt að byrja á frásögninni um Jósef og Maríu (Lúkas 1:26-27, 31-34 og Matteus. 1:18-19), síðan 1. Mósebók 2:24 (takið eftir að hér stendur “eiginkona” ekki unnusta), 1. Kor. 7:2. 1. Mósebók 24:15-16, 40 og 67. Alls staðar þar sem Biblían talar um kynlíf og fjölskyldulíf þá er það innan ramma hjónabandsins. Ef það er ekki innan hjónabandsins er það kallað lauslæti og er brot á þeim reglum sem Guð hefur sett hinu nánasta samlífi karls og konu. Þú getur fundið marga aðra staði í Biblíunni um þetta efni. Finndu þá annað hvort með því að fletta upp neðanmálstilvísununum í Biblíunni, nota biblíulykil (biblíuorðabók) eða spyrja þá sem þekkja ritninguna vel.

Ungt fólk, og reyndar allir sem vilja ganga á Guðs vegum, þarf að gæta sín á villuboðum nútímans hvað varðar samlíf kynjanna. Fylgjum ekki tíðarandanum í þessum efnum. Þar ríkir hræðileg ringulreið, sársauki og tregi. Lifum í hreinleika. “Hjónasængin sé óflekkuð” segir postulinn. Sýnum örðum virðingu með því að ryðjast ekki inn í þeirra “helgustu vé”. Heimtum ekki að fá að njóta hvors annars fyrir tímann.

Við sem fylgjum Drottni og orði hans, höfum annan og betri lífsstíl en almenningur. Þar er engu að tapa en allt að vinna. Fólk sem varðveitir hreinleika sinn og geymir kynlífið þar til í hjónaband er komið verður sælla og þakklátara en þeir sem af mistökum eða fljótræði “opna pakkann” mörgum dögum fyrir “aðfangadagskvöld”! Verum ekki þrjósk. Hryggjum ekki Guð með óhlýðni, en verum hlýðin og auðsveip Guði eins og elskuleg börn hans. Það gleður hann. Og þá mun okkur og öðrum mun líða betur.

Nú eru hins vegar margir sem hafa komist til trúar eftir að hafa misstigið sig í þessum efnum. Hvað með þá? Vegna þess að ekki er hægt að “spóla ævi sína afturábak” verða þeir að sætta sig við orðinn hlut, biðja Guð (og menn) fyrirgefningar og fara eftirleiðis eftir orði Guðs og vilja. Annan kost eiga þeir ekki, en Guð er miskunnsamur og ef við höfum í vanþekkingu eða þrjósku, eða vegna þrýstings annarra, óhlýðnast honum fyrrum, þá er nú fyrirgefningu að fá ef við iðrumst og bætum breytni okkar.